TVILIRIA CHICAGO

Donate

25 Vjet nga 11 Shtatori: Kujtimi i Pashlyeshëm dhe Tre Emrat Shqiptarë që nuk do t’i Harrojmë Kurrë

—

1–2 minutes

Sot mbushen saktësisht 25 vjet nga dita që ndryshoi rrjedhën e historisë moderne. Më 11 shtator 2001, bota u trondit nga sulmet mizore terroriste mbi Kullat Binjake në Nju Jork, Pentagonin dhe Pensilvaninë. Pothuajse 3,000 jetë të pafajshme u shuan në pak orë, duke lënë pas një plagë që nuk do të mbyllet kurrë, por edhe një dëshmi të jashtëzakonshme të solidaritetit njerëzor.

Në mesin e viktimave nga më shumë se 70 vende të botës, kjo tragjedi preku thellë edhe kombi shqiptar. Tre shqiptaro-amerikanë, të cilët kishin ndërtuar jetën e tyre me punë dhe ndershmëri në qytetin e mundësive të mëdha, mbetën në rrënojat e Qendrës Botërore të Tregtisë:

  • Rrok Camaj (60 vjeç): Një burrë me origjinë nga Malësia, i mirënjohur për punën e tij si pastrues i xhameve të kullave. Ai u bë i famshëm para tragjedisë përmes një profili në mediat amerikane, ku tregonte me krenari guximin për të punuar në lartësitë e Nju Jorkut. Ai ndodhej në katin e 105-të kur ndodhi goditja.
  • Mon Gjonbalaj (65 vjeç): Me origjinë nga Plava e Gucia, Moni punonte si portier dhe mirëmbajtës në Kullën e Jugut. Ai kishte planifikuar të dalë në pension vetëm pak kohë pas asaj dite, por detyra dhe dëshira për të ndihmuar të tjerët e mbajti brenda ndërtesës deri në momentet e fundit.
  • Simon Dedvukaj (26 vjeç): Më i riu ndër tre shqiptarët, i lindur dhe i rritur në SHBA nga një familje me origjinë nga Malësia. Simoni punonte si menaxher i shërbimeve të pastrimit në kompaninë “ABM Industries”. Ai ishte martuar vetëm disa muaj para sulmit dhe kishte një jetë të tërë përpara.

Sot, një çerek shekulli më pas, emrat e tyre janë të gdhendur në Memorialin Kombëtar të 11 Shtatorit në Nju Jork, por mbi të gjitha, janë të gdhendur në kujtesën tonë historike. Ata përfaqësojnë historinë e mërgatës shqiptare – njerëz të thjeshtë, punëtorë dhe të dashur, që ranë viktima të një urrejtjeje të verbër.

Sot ne nuk kujtojmë vetëm tmerrin e asaj dite, por nderojmë forcën, qëndrueshmërinë dhe miqësinë e palëkundur mes popullit shqiptar dhe atij amerikan. Kujtimi i tyre qoftë i përjetshëm!